Mmmmm ja dat advies heb ik zo vaak gegeven en gekregen.
Maar als ik heel heel heel eerlijk ben; als ik dat gedaan had zat ik nu nog steeds in een hoge ivoren toren onaantastbaar te zijn. Hoezo hoor ik je denken. Mijn eerste gevoel is meestal een nee, ga weg, doe ik niet, die baan is niks voor mij, dat kan ik toch niet, dat past niet bij mij. Velen zullen dit herkennen.
Meestal ligt achter deze nee een oude pijn, een vervelende ervaring. Als we het eerste gevoel eens nader bekijken dan zien we een muurtje, een overlevingsstrategie, een blokkade. Als je dit hebt aangekeken verandert wellicht je visie op je antwoord….en wordt het wellicht een voorzichtige ja. Die ja kan een wereld van verschil voor je zijn. Het vergt; je kwetsbaar opstellen, durven. Heel eng. Maar daarin ligt je ware kracht. En dan komt er zeker weten een ander gevoel naar boven. Eentje waardoor je (emotioneel) groeit, weer meer volwassen wordt. Je eerste gevoel is FEAR: Forget Everything And Run en je tweede gevoel is ook FEAR maar dan: Face Everything And Rise.
Welke FEAR volg jij?